En insanca yanımı kemirdiler
kanım buz tuttu damarlarım yosun
ve gelip soluğumun üstüne oturdular
dünya küçülüyor boğuluyorum
ey mutlak düzen özlemcileri
kurtarın beni nerdesiniz
boğuluyorum
Ne geceler ekledim sabaha. Öyle ağır ,öyle kara. Güneş göz kırptığında penceremden. Dirildim yine sünger mezarımdan hayata. Canım azrailin elinde değilse Umudum var hala...