Son Zaman Mecnunu

Hüznü söndürünce aynalar

Dudaklara uçan kahkaha baharı

Her konakta bir güz bıraktı

Ebedilik taşına bile

Daha silik yazıldı ölümlü hatıralar...

Hayat Mayat

hayat mayat diyorlar
benim gözüm mayatta
hayatın eksiği var
hayat eksik hayatta

Kalbimdeki ahenk

Ele verdi kendini

bakıpta görmediklerim

hani dünkü ayak izlerin

ya yarın?

Boğuluyorum

En insanca yanımı kemirdiler

kanım buz tuttu damarlarım yosun

ve gelip soluğumun üstüne oturdular

dünya küçülüyor boğuluyorum

ey mutlak düzen özlemcileri

kurtarın beni nerdesiniz

boğuluyorum

Kır Mührünü

üşüye üşüye yürüyorsun,yürü,tamam!

'yürümek yürek işidir'diyordun ve büyümek

sarsıla sarsıla,güllerin ortasından.

sevinçler hıçkıra hıçkıra...

gülüyorsun bin kere,gül,tamam!

sağalt yüreğini,ışısın beyt-i Hüda;ki aşklar,

doğdular,doğar gibi,bir volkanın ağzından.

Mesihi bir ses çarpıyor,dağılıyor içinde;

ürpere ürpere içiyorsun,iç,tamam!

sızlayıp geçiyor sözler;sığmıyor bir yere sevdan.

...kır mührünü dilinin!

susarsa sussun dağlar,neyler biter avucundan.

günleri bir daha bölüyorsun,böl,tamam!

acıyor büyüdükçe yüreğin,biliyorsun

eksilmek hüzünlüdür,

usulca düşüyorsun zamanın yakasından.

üstüna üstüna geliyor devran ve sen hala üşüyorsun,

hala susuyorsun,kaçıyorsun hala.

sevinçler,hüzünler,geçip... -tamam!-tamam!

bu yangın ikimizindir,karışmasınlar kalbim;

aşina olmayanlar çekilsinler aradan.

Hasan Çağlayan

Yolculuk ve hüzün

Ne kadar gitsem o kadar uzak;

Yaşlanınca inceliyor yalnızlık;

Kurur insan hüznü akşama doğru;

Kendim için edinilmiş yolculuk...

Dağ yitiyor,ay seçilmez oldu,su battı;

Şimdi sahiden her şey bir yorum;

O kadar hüzündüm ki,büzüldüm

Ve artık kendimle örtüşmüyorum...

Çok yokuşlar tırmandım,iniş olmadı;

Kim örüyor,görünmüyor,duvarlar...

Ey mevsim!vur hançeri de kopsun,

Beni yazlara bağlayan bağlar...

Hilmi Yavuz