AĞIT

Yeryüzüne yıkılmış çamların gövdesinde

Cevapsız sorular gibi kargalar dururdu

Camları boz bulanık yağmurlar ısırırdı

Sokaklarda böcekler kudururdu

EY YAR

Anneler hiç kesilmez ağıtlar yaktığında

Çocuklar koskocaman gözlerle baktığında
Kaldırımlar üstüne taze kan akıttığında

sırtlanlar inlerinden korkusuz çıktığında
Bab-ı Esrar(sızı)

Zalimler zalimlere nişanlar taktığında

Yeni yetme yavrular hayattan bıktığında

Çiçekler kanlı kurşun misali koktuğunda

Yad eller harman içre ateşler yaktığında