Kendi kendilerine yetmeyi öğretin.
Namuslu olmanın yürekten geçtiğini öğretin. Evden çıkar çıkmaz ilk köşede eteğinin boyunu kısaltmasına gerek olmadığını öğretin.
Ne geceler ekledim sabaha. Öyle ağır ,öyle kara. Güneş göz kırptığında penceremden. Dirildim yine sünger mezarımdan hayata. Canım azrailin elinde değilse Umudum var hala...
Koca MimarSinan... yapmış dagitmiş.Yunus Emrem...
söylemiş de
gitmiş.Şeyh Edebali...görmüş degitmiş.Fuzulî, Nedim,Seyh Galip... yazmış dagitmiş.Nene Hatun, Sütçüİmam, Antepli Şahin... baslamış dagitmiş.
Bir zamanlar Afrika daki bir ülkede hüküm süren bir kral vardı. Kral, daha çocukluğundan iitbaren arkadaş olduğu, birlikte büyüdüğü bir dostunu hiç yanından ayırmazdı. Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü.